Parijs telt meer dan 100 théâtres, comédies en maisons. Hoog tijd om mijn goede voornemen – me volledig onderdompelen in het Parijse cultuurleven – waar te maken en in m’n nieuwe stad de geur van theaterplanken en rood fluweel te gaan opsnuiven.
Ik koos het Théâtre de la Madeleine, één van de meest prestigieuze privétheatertjes uit het begin van de vorige eeuw. Het ligt in het 8e arrondissement, in de schaduw van de imposante Eglise de la Madeleine. Ik moet eerlijk toegeven dat mijn keuze voor één bepaalde voorstelling in deze theaterzaal niet echt gestaafd was met cultureel hoogdravende argumenten. Het is de jongedame op de affiche die mijn aandacht trok.
De crisis heeft ook de Parijse cultuurscène niet gespaard: vorig jaar gingen de bezoekersaantallen gestaag achteruit. Bekende koppen moeten nu weer meer volk naar de zalen lokken. De laatste maanden zette menig (film)ster z’n eerste stappen op de planken. Het meest frappante voorbeeld is de Frans-Britse voetbalheld Eric Cantona, die acteerde in “Face au Paradis“. Het stuk werd geregisseerd door zijn echtgenote, Rachida Brakni, maar kon op weinig bijval van de critici rekenen. Desalniettemin loopt de kaartjesverkoop als een trein. Volgende maand gaat de Britse filmregisseur Sam Mendes – die een Oscar won voor “American Beauty” en nadien nog hoge toppen scheerde met “Jarhead” en “Revolutionary Road” – hier aan het werk. Hij regisseert klassieke versies van Shakespeares “As you like it” en “The Tempest”, in het Engels met Franse boventitels. Het is afwachten hoe de Franse meerwaardezoeker, die gewend is z’n films gedubd voorgeschoteld te krijgen, dit zal verteren.
Ook Théâtre de la Madeleine heeft het trucje met de Bekende Fransen goed begrepen: de enige reden waarom ik kaartjes kocht voor “Maison de Poupée” en waarom de zaal dagelijks afgeladen vol zit, is de naam en faam van de protagoniste: Audrey Tautou. De fragiele schone werd op slag wereldberoemd dankzij haar rol in het fabuleuze sprookje rond Amélie Poulain. Verschillende grote Hollywoodproducties later schittert ze dit jaar als Coco Chanel in een biopic én in het spotje van het gelijknamige luxemerk. Dat Frankrijks best betaalde filmactrice zich voor het eerst aan theater waagt, trekt alleszins voldoende nieuwsgierige stadsgenoten over de streep.
De Franse pers vindt haar vertolking magistraal, en de rol van frêle popje dat zich uit het corset van de bourgeoisie wringt is op het lijf van deze moderne Coco geschreven. Jammer genoeg slaagt Tautou er niet in om de voorstelling tot het einde boeiend te houden. Misschien zijn wij Belgen wel verwend met onze Fabres en Decortes, maar ik laat me vanaf nu minder snel verleiden door de celebrity-factor, wanneer ik op zoek ga naar een boeiende culturele avond uit!
“La Maison de Poupée” met AudreyTatou, tot 18 juli in Théâtre de la Madeleine.
(Foto: Marcel Hartmann @ Contour by Getty Images)



15/03/2010 om 22:28
Ik heb me niet laten verleiden door de recente film “Bo”. Toch vind ik de truc met ontklede jonge tieners & de suggestie van sex verdacht. Preuts ben ik niet nochthans, maar als die trailer zelfs op deze site de populariteitsmeters doet doorslaan dan maakt me dat niet gelukkiger. Want de trailer heb ik wél gezien, en die is onnodig suggestief, op het Hollywoodiaanse af.
12/04/2010 om 00:35
Ik ga ook naar deze voorstelling speciaal voor Audrey Tautou en ik vroeg me af of camera’s (geen spiegelreflexcamera natuurlijk) toegestaan zijn in het theater. Weet u dat? Ik kan er niks over vinden. Zou namelijk leuk zijn om een aantal foto’s te kunnen nemen ter herinnering. Ik reis vanuit Nederland.