Oneindig veel woorden gooien we in het gat dat tussen ons en de wereld zit. Soms om het gat te dempen, soms omdat we willen dat de woordenberg het zicht op de wereld wegneemt. Het lukt ons nooit. Toch blijven we praten, denken en schrijven. Als we overmeesterd worden door de wereld of de woorden, neemt een ander het meteen over. Met al evenveel hoop. Of verblinding.

Deze week werden in Nederland veel woorden geproduceerd. Een commissie moest nagaan hoe in 2003 Nederland betrokken raakte bij de invasie van Irak. Balkenende wilde een commissie. Dat betekent dat er niets onder ede werd gezegd. De interviews werden opgenomen maar na verwerking gewist. Conclusie van het onderzoek: als je alles volgens de regels zou doen, was er (te) weinig aanleiding om Irak binnen te vallen. Naast pacifisme was dat precies het argument van de tegenstanders van de oorlog. Wat is er nu veranderd?

meer lezen …