
Het waren de beste jaren, het waren de slechtste jaren,
het was het tijdperk van kennis, het was het tijdperk van idiotie,
het was de era van de fundamentalisten, het was de era van de atheïsten,
het was het seizoen van de eeuwig schijnende beeldschermen, het was het seizoen van de vierentwintiguurstoegang tot kinderporno,
het was de lente zonder geschiedenis, het was de winter van een nieuwe oorlog,
we leefden voor altijd, we stierven steeds sneller,
we leefden in het Aards Paradijs, we plunderden het land waar het ooit lag,
we leefden in een wereld die zo welvarend was dat de levensverwachting voor het eerst in de geschiedenis afnam door luxeproblemen, we leefden in een wereld die zo arm was dat pubers in hun eigen armen gingen kerven,
we leefden in een epoche dat principes een persoonlijke zaak werden, we leefden in een epoche dat onze persoonlijke moraal, neergepend op een chocoladewikkel, onze richtlijn werd voor het verlaten en vermoorden van mensen,
we leefden in relaties waarin niets meer opgepot moest worden, we leefden in relaties waarin eerlijkheid een afschuwelijk bevel werd,
we leefden in een tijd dat de aarde genoeg voedsel produceerde voor het voeden van twaalf miljard mensen, we leefden in een tijd dat soldaten in Afghanistan schoensmeer op brood smeerden om high te worden,
we konden klaarkomen zonder schuldgevoelens, we gingen naar de seksuoloog op ons twintigste,
we maakten ons zorgen om wereldrampen die uitbleven, we woonden in landen die binnenkort onder water staan,
we gingen naar feestjes die we ons niet meer herinneren, we gingen naar begrafenissen van mensen die nooit weggingen,
we leerden dat iets doen beter is dan wachten tot het beter wordt, we leerden dat veel gedaan werd dat beter vermeden had kunnen worden,
we hadden het leven in onze eigen handen, we werden kapotgemaakt door het toeval.
Kortom, het leek zo weinig op alle andere decennia dat het de geschiedenisboeken in zal gaan als de nieuwe Vertigo Years. Er gebeurde zo weinig van belang dat er geen naam voor verzonnen zal worden. In ieder geval, uw blogger drinkt erop. En wenst u veel toe. En ziet u graag. Echt waar.



06/01/2010 om 14:26
We schreven beter om meer gelezen te worden. We lazen meer om beter te schrijven. (Ik blijf u volgen, wensen terug.)