Het einde van de republiek
29 april 2009
Een dronken Spanjaard met een oranje pruik op in de Amsterdamse Kalverstraat. Oranje pluche klompen, te koop bij iedere bloem- of krantenwinkel. Krijttekeningen op de vloer die verkoopruimte moeten afbakenen. Een mengsel tussen Jordanese smartlap en dance die uit alle hoeken en gaten schalt. De molen waarlangs ik elke dag fiets, is getooid in een gigantische driekleur. Oranje tompoucen liggen te ontdooien in de supermarkten.
De royalisten staan weer aan de poorten van Nederland. Morgen is het Koninginnedag. De datum is vastgesteld op de verjaardag van de reeds overleden moeder van Beatrix. Wanneer Willem Alexander de troon bestijgt, zal aan naam en datum van de feestdag allicht niet getornd worden. Alsof je de nationale feestdag van de Vlaming, nee wacht, het Atomium, nee, het paleis van Laken… sorry er is gewoon geen deugdelijke Belgische pendant te bedenken. Niets werkt in België zo unificerend, zo tegenstellingenoverschrijdend als het Huis van Oranje in Nederland.
En dat wordt jaarlijks overweldigend gevierd. Op de grote caféschermen na, is er nauwelijks verschil met de voetbalgekte. Zo wordt alles oranje gekleurd: bier, fonteinwater, kaas, leverworst, wc-papier, hele straten, borsten, kinderen en feesttoeters. Wist u overigens dat dat de reden is dat de oranje soort wortels de meest succesvolle is? Inderdaad, zeventiende-eeuws royalistisch uitteelwerk.



Laatste reacties