Verleden jaar had de conciërge nog een klap gekregen met een wandelstok. Hij had de deur opengehouden voor een oudere vrouw die de Annie Romein- Verschoorlezing wilde bijwonen. Snel strafte ze zijn patriarchale maniertjes af.

Dit jaar was er geen sprake van fysiek geweld rond de lezing die de Leidse Universiteit en Vrij Nederland elk jaar organiseren in aanloop naar Internationale Vrouwendag. Althans, niet van het soort dat voor blauwe plekken zorgt.
Lector Stine Jensen sprak over beeldvorming. Beeldvorming in oversekste fruitsapreclames, female chauvinist pigs en de nieuwe hoerigheid. Co-referent was Anja Meulenbelt, vleesgeworden icoon van de feministische strijd in Nederland en dus verguisd en opgehemeld.

Meulenbelt maakte handig gebruik van alle scheldwoorden die ze ooit naar haar hoofd had gekregen -van kuttenkijker tot mannenhater- om de lachers op de hand te krijgen. Ze biechtte op dat ze nooit een tuinbroek had gedragen, dat ze wel haar benen en oksels schoor en hoe ze op een hilarische manier erachter kwam dat vrouwen inderdaad hun vagina niet kenden.

In de jaren zeventig zat Meulenbelt in een redactie die het op een bepaald moment nodig achtte om foto’s van ‘dat daar tussen je benen’ op te nemen in hun boek. Een lange vergadersessie over wie daar dan de model voor zou kunnen of willen staan, ging vooraf aan een stilte. De stilte werd verbroken toen iemand zei: ‘Maar euh… dames, we zitten er allemaal zelf op één.’

meer lezen …