Het waren lange gangen van een grimmig soort Versailles. Ik werd achternagezeten door een schim met een pistool. Af en toe verwondden de kogels me maar zonder me te doden.

 Toen ik mijn ogen opende, bleef ik de droge knallen horen. Ik keek uit mijn slaapkamerraam. Op een straathoek liet een dikkige jongen van een jaar of tien voetzoekers knallen. Hij was alleen en keek triest. Een half uur later stopte hij ermee en wandelde weg.

 Al een paar weken lang dreun ik op onregelmatige tijdstippen mijn bed uit. Ik woon in een lange en hoge winkelstraat. Wat ik mis aan autogeraas, wordt gecompenseerd door dronken tieners die hun nachtelijk gezang en urinegeklater heerlijk vinden weerschallen tussen de rolluiken. Als het einde van het jaar in zicht is, bewapenen ze zich met gillende keukenmeiden, Romeinse kaarsen, strijkers, lawinepijlen, zevenklappers en Chinese vlinders. Hoewel er een verbod op is, schrikt stilteminnnend Nederland zich in de maand voor Oud en Nieuw voortdurend het leplazerus.

meer lezen …